آقا جان بیا و یک شب دیگه هم برگرد دست منو بگیر و اژ بچگیات بگو تا بخوابم.از پنجره ی اتاق ستاره ها رو برام بشمر و آرزوهای قشنگ تر بکن.نمیدونی توی این چندسال وقتی دلم میگیره چقدر بعد از ظهر های خونه ی شما روکم دارم.توی سختی ها چقدر ایمان ِ شما رو کم دارم.چقدر بوی خاک نم گرفته باغچه ی کوچیک خونه ات توی زندگیمکمه.چقدر جای ِآبدوغ خیار های وسط تابستون با کلی یخ خالیه. راستش رو بخواید من دیگه هیچوقت مربای آلبالونخوردم.چون هیچ مربایی به خوشمزگی مربای آلبالوهای خونه ی شما نبود.هیچگوجه سبزی مثل گوجه های درخت حیاط شما ترش نبود.دلم برای چهار پنج سالگیم تنگ شده که میرفتیم روی پشت بوم خونتون میخوابید

همه رفیقام اومدن آقا یعنی برای من جا نیست ؟

+غصه و دلِ تنگ برای کسی ِ که بره وکربلا روببینه ..

هیچ چیزی ناراحت کننده تر از دیدن سی و دوتا موی سفید در آستانه ی تولد سی و دو سالگیت نیست.سی و دو تا موی سفید در آستانه ی تولد یک سالگی پسرمون.باور کن هیچ چیزی نمیتونه غم ِ دیدن این سفیدی موها رو از دلمبشوره.جز اینکه روزهایی که خیلی یهویی بهم میگی :«اگه تو نبودی من انقدر خوشبخت نبودم » .

---

انسانیت تسلیت غصه ی آتنا و آتناها رو هنوز یادموننرفته بود که برای سلامتی بنیتا دعا کردیم.برای آرومبودن دل ِ مادرش دعا کردیم.غصه خوردیم.ولی خب مایی که منتظر سلامتیش بودیم شوکه شدیم.اینکه آدم های بی وجدان زیادن یه تاسف بزرگه.برام سواله که چطور انقدر دلتون از سنگ بوده که صدای گریه بچه ی هشت ماهه قلبتون رونرمنکرده؟حقا که از شمر و حرمله کمتر نیستید.شرمنده ایم بنیتا جان.تو دعا کن.برای مادرت ، برای دلش ،صبر بخواه.سلام ما رو به شش ماهه ی حسین(ع) برسون:) + ساعت 10:3 بیـدار |